Ditmaal met een internationaal tintje. Namelijk, Ming-Lun Hsieh, een (uithelpend) lid uit Taiwan die zich al tweemaal bij onze vereniging heeft gevoegd tijdens zijn tijd als expat in Heerlen. Hoe mooi is dat! Ming Lun Hsieh: we will miss you for the time being away again, but you are always welcome to join for a third time! U kunt de rubriek lezen in het Nederlands en Engels: veel leesplezier!
NEDERLANDS 🇳🇱
“Hoi allemaal,
Mijn naam is Ming-Lun Hsieh en ik kom uit Taiwan. Je mag me ML noemen of mijn online bijnaam ITEM gebruiken — wat je zelf het fijnste vindt!
Als kind speelde ik piano, maar op de middelbare school ging ik bij het harmonieorkest en begon ik met saxofoon spelen. Mijn eerste instrument was een oude baritonsaxofoon uit de jaren 60, en daar begon mijn liefde voor blaasmuziek. Sindsdien heb ik gespeeld in studentenorkesten, het militaire muziekkorps en veel verschillende lokale orkesten.
In 2015 kwam ik voor mijn werk naar Heerlen. Het was mijn eerste keer wonen in het buitenland. Mijn collega’s zorgden heel goed voor me. Eén van hen, Hugo, ontdekte dat ik saxofoon speelde en zei eigenlijk streng dat ik mijn instrument uit Taiwan móest meenemen. Daarna stelde hij me voor aan TOG Welten. Dat was het begin van mijn tijd hier.
Meedoen aan de repetities zonder Nederlands te begrijpen was in het begin best lastig. Ik moest raden wat er gebeurde door de paar woordjes die ik kende en door goed naar de muziek te luisteren. Gelukkig hielpen velen van jullie mij, zodat ik niet op de verkeerde plek begon met spelen! Mijn grootste probleem was dat ik voelde dat mijn geluid niet goed paste bij de rest, en dat vond ik erg frustrerend. De dirigent zei dat ik naar meer live concerten in Europa moest gaan luisteren. Dankzij zijn advies reisde ik uiteindelijk heel Europa door, alleen maar om naar verschillende optredens te luisteren! (lacht)
Toen ik in 2018 wegging uit Nederland, dacht ik dat ik jullie nooit meer zou zien. Maar in 2024 kreeg ik een nieuwe opdracht en kwam ik weer terug naar Heerlen. Deze keer was ik goed voorbereid en nam ik mijn saxofoon meteen mee in mijn eerste koffer. Na al die jaren waren de kinderen allemaal groot geworden, maar de volwassenen zagen er nog bijna hetzelfde uit. Het orkest had nu een wekelijkse nieuwsbrief, betere communicatie en heel veel activiteiten. Het enige dat niet veranderde: mijn telefoon kan nog steeds geen Limburgs vertalen, en met carnaval snapte ik nog steeds niet wat iedereen zong (haha).
Ik ben heel blij dat ik weer met jullie mocht spelen. Samen met jullie zijn zorgde ervoor dat mijn tijd hier voelde als echt leven, en niet alleen als werk. Ook al zijn de stukken technisch misschien niet zo moeilijk als wat ik in Taiwan speelde, TOG klinkt écht als één geheel. Je kunt de hechte band tussen iedereen horen in de muziek. Het doet me denken aan het mooiste compliment uit een film: ‘One Band, One Sound.’
Mijn opdracht stopt half oktober en dan ga ik weer terug naar Taiwan. Deze dagen ben ik druk met meubels verkopen, schoonmaken en inpakken. Ik ga het samen muziek maken met jullie echt missen. Als je een vlucht van 14 uur niet erg vindt, zijn jullie van harte welkom bij mijn vrouw en mij in Taiwan!
Tot de volgende keer — tot ziens!”
ENGLISH 🇬🇧
“Hi everyone,
My name is Ming-Lun Hsieh, and I’m from Taiwan. You can call me ML or my online nickname ITEM—whichever you prefer!
I played piano as a kid, but in high school I joined the wind band and picked up the saxophone. My first instrument was an antique 1960s baritone sax, and that’s where my life for band music started. Since then, I’ve played in university bands, the military band, and lot of different local bands.
In 2015, my job brought me to Heerlen for my first time living abroad. My colleagues took great care of me. One of them, Hugo, found out I played sax and basically forced me to bring my instrument from Taiwan, then introduced me to TOG Welten. That was the start of my journey here.
Joining rehearsals without understanding Dutch was tough at first. I had to guess what was happening using a few words I knew and by listening closely to the music. Luckily, many of you supported so I didn’t start on the wrong place! My biggest challenge was that I feel my sound is not aligned with everyone, which made me quite frustrated. The conductor told me to listen to more live concerts in Europe. Thanks to his advice, I ended up traveling all over Europe just to hear different performances! (laughs)
When I left Nederlands in 2018, I thought I wouldn’t see you again. But in 2024, I got another assignment back to Heerlen. This time I was prepared and brought my sax with my first batch of luggage. After all these years, the kids had all grown up, but the adults looked almost the same. The band now had a weekly newsletter, better communication, and lots of events. The only thing that didn’t change: my phone still can’t translate Limburgish, and during Carnival, I still had no idea what everyone was singing (cry).
I’m so happy I could play with you all again. Being with you made my time here feel like real life, not just work. Although the pieces aren’t as technically complex as what I played in Taiwan, TOG has a truly unified sound. I can hear the strong bond between everyone in the music. It reminds me of the best compliment from a movie: ‘One Band, One Sound.
My assignment ends in mid-October and I’ll be heading back to Taiwan, again. These days I’m busy selling furniture, cleaning, and packing. I’ll truly miss making music with you all. If you don’t mind a 14-hour flight, my wife and I always welcome you to visit us in Taiwan!
See you next time—tot ziens!”
